Sleeping Beauty (2011), Avustralyalı yazar ve yönetmen Julia Leigh'in sinemaya adım attığı ilk film olarak dikkat çekiyor. Film, üniversite öğrencisi Lucy'nin (Emily Browning) hayatına odaklanıyor. Maddi sıkıntılar içindeki Lucy, tuhaf iş ilanlarına cevap verir ve gizemli bir kadın olan Clara (Rachael Blake) ile tanışır. Clara, Lucy'ye yüksek ücret karşılığında özel bir hizmet teklif eder: 'uyuyan güzel' olarak lüks bir evde, uyku hapı almış halde, yaşlı erkek müşterilerin ziyaretine açık olmak. Lucy, bu karanlık ve sınırları belirsiz dünyaya adım atar, kendi arzuları, yalnızlığı ve kimliği üzerine bir yolculuğa çıkar.

Emily Browning'in sakin, içe dönük ve bir o kadar da güçlü performansı, Lucy karakterinin karmaşık psikolojisini seyirciye ustalıkla yansıtıyor. Rachael Blake ise soğuk, mesafeli ve manipülatif Clara karakteriyle filmin gerilim havasını pekiştiriyor. Julia Leigh'in yönetmenliği, filme kasıtlı bir yavaşlık ve rahatsız edici bir estetik katıyor. Dekorlar, renkler ve sessizlik, Lucy'nin içine düştüğü duygusal boşluğu ve yabancılaşmayı güçlü bir şekilde temsil ediyor.

Sleeping Beauty, geleneksel bir anlatı sunmak yerine, seyirciyi rahatsız eden sorularla baş başa bırakıyor. Güç, kontrol, cinsellik ve yabancılaşma temalarını, açıkça göstermekten kaçınan, imalı bir dille işliyor. Bu nedenle, psikolojik derinliği olan, sanatsal ve düşündürücü filmler arayan izleyiciler için ilgi çekici bir deneyim sunuyor. Görsel olarak çarpıcı ve performanslarla güçlü bu film, konvansiyonel beklentilerin dışına çıkan cesur bir ilk yapım olarak izlenmeyi hak ediyor.