Kiyoshi Kurosawa'nın 1997 yapımı başyapıtı Cure, geleneksel korku ve gerilim türlerinin sınırlarını zorlayan, derinlikli bir psikolojik gerilim filmidir. Film, Tokyo'da, görünüşte birbirleriyle alakasız, ancak hepsinde kurbanların alınlarına bir 'X' işareti bırakılan bir dizi vahşi cinayetle açılır. İşin en şaşırtıcı yanı, katillerin suçlarını hatırlamamaları ve hepsinin sıradan, normal hayatlar süren insanlar olmasıdır. Hayal kırıklığına uğramış ve tükenmiş dedektif Kenichi Takabe (Kōji Yakusho), bu gizemli ve rahatsız edici vakaları çözmek için mücadele ederken, karşısına hafızasını kaybetmiş, hipnotik bir güce sahip olduğu anlaşılan Mamiya (Masato Hagiwara) çıkar. Mamiya'nın basit soruları ve hipnotik tekniği, sadece kurbanları değil, dedektif Takabe'nin kendi zihnini ve gerçeklik algısını da sorgulatmaya başlar.

Cure, olağanüstü atmosferi ve yavaş akan gerilimiyle seyirciyi içine çeker. Kurosawa'nın yönetmenliği, minimal müzik kullanımı, uzun planlar ve kasıtlı bir tempoyla, izleyicide sürekli bir tedirginlik ve kaygı hissi yaratır. Kōji Yakusho'nun dedektif Takabe rolündeki performansı, yorgunluk, öfke ve giderek artan bir çözülmeyi mükemmel bir şekilde yansıtır. Masato Hagiwara ise soğuk, sakin ve son derece ürpertici bir antagonist olarak unutulmaz bir iz bırakır. Film, şiddetin kökeni, hipnozun gücü, kolektif bilinçdışı ve modern toplumdaki yabancılaşma gibi temaları işler. Görsel olarak çarpıcı ve felsefi alt metinleri derin olan Cure, sadece bir polisiye ya da korku filmi değil, insan psikesinin karanlık dehlizlerine yapılan bir yolculuktur. Psikolojik gerilim ve sanatsal sinema sevenler için mutlaka izlenmesi gereken, etkisi uzun süre silinmeyen bir başyapıttır.